Zmieniamy naszą politykę cookies. Informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies w celu poprawnego działania i zapewnienia pełnej funkcjonalności serwisu. Brak zgody na instalację plików cookies może być wyrażony poprzez zmianę ustawień przeglądarki. Aby dowiedzieć się więcej kliknij TUTAJ.
 
OK
zamknij
 

W związku z rozpoczęciem stosowania w dniu 25 maja 2018 r. Rozporządzenia o ochronie danych osobowych ("RODO") zmienia się nasza polityka prywatności. Pełną treść polityki prywatności znajdziesz TUTAJ lub na dole strony.
 
OK
zamknij
 
 
Testy
 
lupa
SZUKAJ
strzalka
 
 
lupa
 
Lyskamm 2014 (Alpy Szwajcarskie) - test namiotu Arco
Lyskamm 2014 (Alpy Szwajcarskie) - test namiotu Arco

Namiot Marabut Arco został przetestowany w ramach Wyprawy Fotograficznej Lyskamm 2014 w Alpy Szwajcarskie. Głównym celem wyjazdu były wejścia oraz wykonanie zdjęć na Lyskamm (4527 m n.p.m.) oraz Tête Blanche (3724 m n.p.m.) w Alpach Walijskich. Podczas ekspedycji wszystkie noce spędziliśmy w namiocie Arco, który był naszym jedynym domem w górach. Nocowaliśmy przede wszystkim na dużych wysokościach, od 2800m n.p.m. do 4200 m n.p.m., więc namiot został sprawdzony głównie w trudnych górskich warunkach, na lodowcach, w ujemnych temperaturach, burzach z rzęsistymi opadami deszczu oraz silnych wiatrach.

Początkowo rozważałem zabranie namiotu Baltoro, ale ostatecznie wybrałem obszerny dwuosobowy namiot typu iglo - Marabut Arco. Zależało mi na konstrukcji, której wygląd jest atrakcyjny, bo zgodnie z profilem wyprawy, namiot był jednym z najwdzięczniejszych modeli podczas fotografowania w wysokich górach. Wybrałem kolor zielony, który świetnie wpisuje się w otoczenie i nie jest tak inwazyjny dla krajobrazu.

Składanie i rozkładanie:
Namiot jest podtrzymywany trzema metalowymi masztami, z których dwa trzymają sypialnię, a jeden tworzy obszerny przedsionek. Rozkładanie namiotu wymaga nieco siły, zwłaszcza wsunięcie masztów w ciasne materiałowe szlufki, które znajdują się na zewnątrz namiotu. Po nabraniu odrobiny wprawy wszystko szło już bardzo sprawnie, jednak najwygodniej rozkładać i składać namiot w dwie osoby. Aluminiowe szpilki są lekkie ale mocne, wreszcie podczas wbijania udało się uniknąć pogięcia a ich mocno pomarańczowy kolor pomógł przywieźć je z powrotem w komplecie. Podczas biwaków na lodowcu szpilki nie były już zbyt przydatne i w ogóle ich nie używaliśmy, a za kotwy służyły kijki trekkingowe i czekany.


fot: Karol Nienartowicz

Użytkowanie namiotu:
W namiocie przemieszkaliśmy dużo czasu, bo kiedy pogoda była gorsza spędzaliśmy w nim większość dnia. Namiot, zgodnie z reklamą producenta, jest wygodny i całkiem przestronny. Szczególnie dobre wrażenie robi większy z przedsionków, który był w stanie pomieścić dwa plecaki, cały sprzęt i jeszcze zostało sporo miejsca na gotowanie. Drugi przedsionek był już trochę mniej funkcjonalny, ale swoją rolę spełnił i dało się pod nim przechować trochę ekwipunku. Najlepszym pomysłem w namiocie Arco są dwa wejścia. Jest to rozwiązanie niezwykle wygodne w warunkach długiej wyprawy, gdzie sporo czasu spędza się w namiocie i praktycznie całkowicie wyeliminowało przeciskanie się przez siebie podczas wielodniowego biwakowania. Świetnie spisały się wywietrzniki, które oprócz swej podstawowej funkcji pozwalały nam na wygodną kontrolę pogody i warunków atmosferycznych na zewnątrz, bez konieczności otwierania wejścia. Przy dużym mrozie rzecz przydatna.

Wyłącznie ozdobą okazała się podwieszana półka pod sufitem sypialni. Jej rozmiary są tak małe, że z trudem pomieści choćby latarkę czy telefon, a nawet jeśli coś już uda się położyć, to wystarczy mocniejszy podmuch wiatru by rzeczy spadły. Pozostają więc tylko siatkowe kieszenie przy podłodze, które jednak czasem zamakają, kiedy mokry tropik dotknie sypialni, więc niezbyt nadają się do trzymania rzeczy wrażliwych na wilgoć.


fot: Karol Nienartowicz

Odporność na warunki zewnętrzne: Namiot Arco był używany głównie w trudnych warunkach wysokogórskich i tu sprawdził się wyśmienicie. Był to nasz prawdziwy dom w sercu Alp, dający poczucie bezpieczeństwa i niezawodności. Podczas Wyprawy Fotograficznej Lyskamm 8 razy padał śnieg, mrozy sięgały -20 stopni i szalały huraganowe wiatry. Można więc powiedzieć, że namiot przetestowaliśmy w warunkach zimowych. Podczas noclegu na lodowcu Mont Mine w Alpach Walijskich zbudowaliśmy dodatkowo murek ochronny ze śniegu, który nieco chronił od wiatru. Ale nawet bez tego Arco spisywał się na wietrze bardzo pewnie, nie kładł się pod naciskiem podmuchów i śniegu. Podczas składania namiotu na wspomnianym wcześniej lodowcu musieliśmy skuwać zlodowaciały śnieg przez kilka minut czekanami, a namiot przetrzymał tę operację bardzo dzielnie. Generalnie podczas tych kilkunastu dni nie doznał żadnego uszczerbku, a wszystko spisało się bardzo dobrze. Jedyna rzecz, która trochę ucierpiała to napis Arco na bocznej ściance, który po mocnym przymarznięciu tropiku do śniegu - został prawie w całości na kawałku lodu.


fot: Karol Nienartowicz


Podsumowanie: Namiot Marabut Arco dał nam komfort niezawodności i bezpieczeństwa na dużej wysokości i na pewno posłuży jeszcze nieraz podczas górskich wypraw. Waga niecałych 4 kilogramów to naprawdę niewygórowana cena za własny dom na lodowcu u podnóża drugiego najwyższego szczytu w Europie.

tekst i fotografie: Karol Nienartowicz
https://www.facebook.com/pages/Karol-Nienartowicz-Mountain-Photographer/186769701406986


Nasi Testerzy
 
Alpinistka, skialpinistka, zawodniczka w rajdach przygodowych. Na swym koncie ma m.in. wejście na ośmiotysięczny Gasherbrum II oraz skrajnie niebezpieczny siedmiotysięcznik - Pik Pabiedy (pierwsze polskie wejście kobiece).
 
Marek Żołądek - podróżnik, alpinista. Uczestnik oraz współorganizator wypraw wspinaczkowo – naukowych na 6 kontynentach m. in. w Himalaje, Andy, góry Alaski, Afryki, Europy, Kaukazu, Góry Skaliste, Ziemię Ognistą oraz Australię. 
 
Autor przejść w górach Alaski, Azji, Yosemitach, Alpach, Tatrach, Karkonoszach. Instruktor wspinaczki i ratownik TOPR.

 
Michał Apollo, podróżnik, wspinacz i alpinista. Organizator i uczestnik wyjazdów w różne rejony świata, wliczając Himalaje, Andy, Alpy Południowe, Kaukaz, Wielkie Góry Wododziałowe, Góry Alaski, Europy, Masyw Kilimandżaro, Góry Przylądkowe oraz Góry Skaliste.
 
 
Jako pierwsi Polacy przeszli liczący 1700 km "Wielki Szlak Himalajski".